تبلیغات
شهرستان رابر RABOUR - آثاری از شاعران رابر
 
شهرستان رابر RABOUR
به هرکجا روم ، به هرجا رسم ، اصلم را فراموش نخواهم کرد
درباره وبلاگ


با سلام خدمت تمام همشهریان عزیزم که در حال حاضر در این خطه زندگی می کنند و یا مثل بنده مجبور به ترک این دیار شده اند.من به عنوان یک رابری و علاقه ام به این منطقه همیشه در سایتهای مختلف به دنبال اطلاعات مفیدی در مورد رابر بودم که متاسفانه عمدتا مطلب جامعی یافت نمی کردم از اینرو تصمیم گرفتم با راه اندازی این وبلاگ شهرستان نوپایمان را حداقل در فضای مجازی به دیگران معرفی کنم .تا همه دلسوزان این منطقه به این فکر کنند که آیا شهرمان با این همه پتانسیل در جایگاهی درخور قرار دارد؟؟ به هر روی در حد توانم مطالبی را پیرامون تاریخ ،جغرافیا،مفاخر،شهدای گرانقدر،عکسهایی از مناطق طبیعی ،آدرس و شماره تلفنهای ضروری شهرستان جمع آوری کردم . امیدوارم با ارسال نظرات ،انتقادات و پیشنهادات خود این حقیر را یاری رسانید با آرزوی بهترین ها برای تمام دوستداران رابر

مدیر وبلاگ : محمد پورعسکری
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
مهمترین علت عدم پیشرفت شهرستان رابر ؟







 

کوچ

اثری از دکتر پروین سلاجقه: 

از این خانه ی قدیمی دل کندن چه سخت است!

از پله ها سرازیر می شوی

مثل بارانی که به سختی از ابرش کنده می شود

وبه درون سرنوشتش فرو می افتد

(شاید پس از سال ها خورشید در مسیر جویبار به سراغش بیاید)

خورشید:

-به خانه ات برنمی گردی قطره ی کوچک؟

قطره:

-حالا دیگر مرا از من نگیر خورشید عزیز!

اکنون آسمان زادگاهم دیگر مرا به خاطر نمی آورد

و فاصله ی میان من و ابرم بیشتر از فاصله ی تولد تا مرگ است.

                          * * *

از این فلات قدیمی دل کندن چه سخت است!

از جاده ی برفی سرازیر می شوی

و اندک اندک قطره ای می شوی از جویبار بزرگ این جهان

(شاید پس از سال ها...)

خورشید:

-به خانه ات بر نمی گردی دختر کوچک؟

من:

-حالا دیگر مرا از من نگیر خورشید عزیز!

اکنون فاصله ی من و سرزمینم بیشتر از فاصله ی آسمان و زمین است

بگذار به سمت سرنوشت خود سرازیر شوم.

 

 

 ****************************************

 

 

 

                                                      تمام عصرها با تو معاصر می شود روزی

                                                               اثری از حامد حسینخانی:

                                               بهار از پشت چشمان تو ظاهر می شود روزی
                                               زمین با ماه تابانت مجاور می شود روزی

                                               صدایت می رسد از پشت پرچین ها و دالانها
                                                سکوت راه، در گامت مسافر می شود روزی

                                                به جز رنگین کمان در شهر، دیواری نمی ماند
                                                خدا در کوچه های شهر عابر می شود روزی  

                                                  بیابانها به گرد کوهها چون تاک می پیچند
                                                 زمین، سرمست از این رقص مناظر می شود روزی   

                                                     تمام برکه ها را خوی دریا می دهی ای ماه
                                                     درخت از شوق تو مرغ مهاجر می شود

                                                      ترنج آفرینش، قصری از آیینه خواهد شد
                                                      حریر نور و گل فرش معابر می شود روزی  

                                                        بتان بر شانه ی محراب و منبر سایه افکندند
                                                         تو می آیی، خدا سهم منابر می شود روزی

                                                            چه باک از طعنه ی ناباوران؟ ما خوب می دانیم
                                                           که شب می میرد و خورشید ظاهر می شود روزی

                                                            سمند نور، زلف تیرگی ها را برآشوبد
                                                               به فرمانی که از چشم تو صادر می شود روزی

                                                        تو باقی مانده ی حقی، به زیتون و زمان سوگند
                                                           تمام عصرها با تو معاصر می شود روزی

                                                              در و دیوار دیوان غزلهای تو خواهد شد
                                                          و حتی سنگ با نام تو شاعر می شود روزی

*****************************************************************

مادر

اثری از اسماعیل محرابیان

دلم خون شد شقایق بر نم آید                  شمیم خنده ((مادر)) نمی آید

بهاران رفت و پاییزان غزل بر دوش             صدا می زد که نیلوفر نمی آید

اشاق عشق خاموش است بی مادر      به چشمم غیر خاکستر نمی آید

به جز شبنم به روی گونه افشاندن               زدستم کار دیگر بر نمی آید

برای چیدن اشک از رخم، شبها            به جز ((مادر ))کس دیگر نمی آید

      ***************************************************************************************************************************************************         

                                   قسمتی کوتاه از قصیده ای در توصیف خطه قهرمان پرور رابر

اثر مرحوم مصطفی حسینخانی

جائی که خاکش مشکبار عنبرین و مشکبار است     

 جائی که آبش چون گلاب و نقره وار است

خوانند نامش رابر و همتا ندارد                         

    شهر شجر،شهر هنر و شهر ثمار است

شهر شهیدان ، شهر خوبان ، شهر یاران                

   شهر شقایق، شهر گل ، شهر بهار است

کوه است هر سویش به هر کوهی ستیغی             

     برهر ستیغی ،آهو و کبک وشکار است

اندر شمال خطه رابر یکی کوه                        

           بالا بلندو نام خویش لاله زار است

در آسمانش دسته دسته صبح تا شام                    

     صدها پرستو ،بلبل و سار و هزار است

بگذر نسیم آسا به کوه شاه و بنگر                     

                 پر از گارچی و کوکنار است

به به زنقش باغو راغ شهر رابر                  

   چون جنت فردوس و خوش نقش و نگار است

جنات تجری تحتها الانهار اینجا                         

   پیچیده در هم شاخه ها بر جویبار است

آغاز رابر منظره پل را نگه کن                        

   چشم از تماشایش عجب بی اختیار است

شهر شگفتیهاست رابر، هان شگفتا                      

       اینجا طبیعت بهترین آموزگار است

شبهای زیبایش همه غرق ستاره                           

   باد شمالش نغمه چنگ وسه تار است

آن تل کوشک و پیر بابا شاه رابر                       

    تاریخی و از گلرخان میراث دار است

از چار فصل خطه سر سبز رابر                   

        افسانه ها در نامه ی این روزگار است

دست صبا، مشاطه ی گیسوی گلها                  

     لطف خدا، جاری به جان سبزه زار است

هر سوی گردو، هر طرف ساق سپیدار           

      چون زلف سنبل بر سر شهر و دیار است

فصل بهار اینجا کنار رود بنشین                      

  موج است مطرب، ساقی گل در کنار است

آلاله های ارغوانی رنگ هر سو                     

             یادآور گلگون رخان سربدار است

فصل زمستانش همه زیبا و سیمین                    

   برف و تگرگ و شبنم و مه ، اشکبار است

چون صبحگاهان خیزی از خواب شبانه              

    از برف، دست شاخساران دُر نثار است

آید چو تابستان، نه سرما و نه گرمان                    

    گوئی بهارب خرم از نو، برقرار است

******************************************************************************

 

با من بیا

اثری از حسین شهابی

           

   گر مشتری هستی بیا ای یوسف کنعا

ای بهترین شهر خدا، زیباترین آب و هوا         

  یکدم مباش از من جدا ،ای مهربان سامان من

اسکر وجودش پر گوهر ،یاقوت و کوه است وکمر 

  برعشق آبادش نگر،ای بهتر از تهران من

چشمه عروس بی نظیر در دامن کوهی اسیر       

   با میوه های سربزیر، مهمان پذیر جان من

بعد از گذشتن از گدار، بر قلب رابر پا گذار       

  همسایه ها را هم بیار در شهر پر احسان من

باشد تذرج باصفا بازار علمش پر بها     ن من

حرف از ننیزو شاعران،با ذوقهای بیکران         

    پرواز کردنهای جان، عشقمن وعرفان من

گردش بکن از ساگنو باشد بنه بر نوک کوه       

  از خواجه خضر آن بگو،سرسبزی گیلان من

ای سومین فخر وطن افتاده های بی کفن             

   گنجینه احساس من،گنجان من گنجان من

باشد جواران چشمه سار ،گلپونه ها در کوهسار   

  در خانه ها قالی به دار ،ای قالی کرمان من

نام قنات پادشاه ،مشهور شد در یک نگاه             

      سردار پیروز سپاه الگوی با ایمان من

سرتخت هنزا بلبل است،در جای جایش سنبل است    

  درکنگری رقص گل است،ای دل بیا مهمان من

دستان ریحان بر دعا رابر وجودت بی بلا        

   سر سبز باش و پر گیاه ای زینت ایران من

*********************************************************************************************

نگار من

اثری از فرشته خواجه حسنی

شبی حادثه ها را خدا رقم میزد                        

           شد او بهانه ی خلقت ره حرم می زد

چه عاشقانه خدایش به او تبسم کرد                    

             وان یکاد به چشمان متهم می زد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت            

         فرشته در صف او ن والقلم می زد

ستاره بوسه بر پا می زدش زمین لرزید      

             خمیده نور و حرا هم کمر به خم می زد

و شاعه های صبورش ز رعشه های عشق            

   که نظم هر شبه را دلبری به هم می زد

حضور خلوت انس است و یاوران جمعند             

        چهل ستون تنش را چهل قلم می زد

بخوان به نام خدایی که سجده می بارید                

     و جرعه جرعه زاین خانه یاکریم میزد

 

 ***********************************************************************************************

 

ردای نبوت

اثری از زهرا امیرتیموری

عقل هم عاشقانه می خندید                              

                   مست از این باده ماسوا بودند

دسته دسته فرشته با حسرت                                     

                 خادم ساقی حرا بودند

آسمان خاک پای احمد بود                                       

            وخداوند خنده بر لبش آورد

تا ردای نبوت آوردند                                           

                فتبارک زمانه را پر کرد

وخدا با صدا و لهجه خود                                  

                   برلبت مشق من علق کرد

ای که گل از خجالت رویت                               

               سرخ رو گشته و عرق کرد

******************************************************************************************

 

 

 

از ماه گمشده

اثری از مسعود سلاجقه

در خواب دیدم از همه بیگانه می شوم      

     تعبیر کردند که دیوانه می شوم

خود را به انتهای غروبم رساندم              

   حالا که از خیال تو بیگانه می شوم

باور نکردنیست به قرآن-اگرچه من             

  هر شب به روی دست تو ویرانه می شوم

می دانم از بهار که برگردی این سفر        

    با ابرهای سوخته همخانه می شوم

بی کفش و سربرهنه-از این لحظه فکر کن   

     دیوانه ات نبودم و دیوانه می شوم

 

 



آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

View Larger Map